คิดอย่างช่าง คิดอย่างเจ้าของบ้าน

อากาศหนาวมาเยือนกรุงเทพมหานครแล้ว ช่วงนี้อ่าน tweet หรือ status บน facebook ก็จะเจอ keyword สำคัญอย่างคำว่า "หนาว" ลอยขึ้นมาเต็มหน้า

จะว่าไปมนุษย์เรานี่ก็เอาใจยากเนอะ ตอนร้อนก็บ่นว่าร้อนจะตายอยู่แล้ว พอหนาวก็หนาวจะตายอีกแล้วอีก หน้าฝนก็บ่นว่าเปียกเฉอะแฉะ สรุปไม่มีฤดูไหนเลยที่มนุษย์จะพอใจกับมัน

แต่โดยส่วนตัว พลอยชอบฤดูร้อนนะ พลอยเป็นมนุษย์ที่ต้องอยู่ใต้แสงแดดและท่ามกลางสายลมน่ะ (แต่ก็คิดว่าหลังๆ นี่ฤดูร้อนมันก็ชักจะร้อนเกินไปบ้าง... แน่ะบ่นอีก)

เปิด entry นี้ด้วยการบ่นเรื่องสภาพดินฟ้าอากาศ แต่เรื่องที่จะอัพวันนี้ก็คือเรื่องของการ renovate บ้านต่อนั่นแหละ เหมือนจะวางมือไปพักหนึ่ง แต่ยังไม่เลิกนะจนกว่ามันจะสำเร็จน่ะ ที่พักไปก็เพราะมีเรื่องมากระทบใจให้ได้เหวี่ยงอยู่เป็นพักๆ พยายามจะนิ่งแล้วนะเนี่ยพลอย

จำได้ไหมภารกิจที่จะทาสีย้อมไม้ผนังบ้านข้างนอกด้านทิศตะวันออก ที่ตั้งกำหนดไว้... สรุปป่านนี้ยังไม่เสร็จเลย ฮ่าๆๆ ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่นะ แต่ช่วงที่ผ่านมาความกระตือรือร้นมันแผ่วไปบ้าง ชอบคิดอะไรฟุ้งซ่านเกินไป เลยไม่ได้ลงมือทำ แต่ที่ทำๆ ไปบ้างแล้วก็ทำให้เริ่มจับจุดได้หลายอย่าง

อย่างเช่น ทาสีย้อมไม้ไปแรกๆ ใหม่ๆ พลอยว่าสีมันดูเยิ้มๆ นะ แอบผิดหวังนิดนึง เพราะในใจคิดไว้ว่าทาแล้วมันต้องออกมากึ่งด้านเลยดิ แต่พอทิ้งไว้ประมาณหลายๆ วันมันก็เริ่มเข้าที่ เริ่มออกมาเป็นอย่างที่เราคิดในใจไว้

(ขออภัยไม่ได้ถ่ายรูปไว้เอนทรี่หน้าตอนทำเสร็จแล้วเลยละกันนะ)

อีกอย่างหนึ่ง ตาม title ของวันนี้คือ "คิดอย่างช่าง คิดอย่างเจ้าของบ้าน" เนี่ย คือพลอยมาคิดดูแล้วนะ ตอนที่เริ่มทำ project นี้ พลอยมาด้วยอารมณ์เจ้าของบ้านเต็มที่ คืออยากให้ทุกอย่างออกมาสมบูรณ์แบบ งบเท่าไหร่ไม่อั้น เนรมิตจากบ้านเก่าให้เป็นวังกันเลยทีเดียว แต่พอเริ่มทำไป คือเริ่มลงมือทำด้วยตัวเอง ได้สัมผัสงาน มาตรฐานความสมบูรณ์แบบเริ่มลดลง เอ๊ะเราลดตรงนั้นดีไหม อันนี้มากไปนะ อะไรอย่างนี้ ฮ่าๆๆ

อย่างสีย้อมไม้กระป๋องนึงเนี่ยตอนที่ไปซื้อพลอยก็ไม่ได้คิดว่า กระป๋องเท่าเนี้ยเราจะต้องทาให้ได้พื้นที่ประมาณเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะเป็นการลงมือทำเองครั้งแรกด้วยมั้งก็จะเป็นอารมณ์แบบ ซื้อมาลองทาดูก่อนซิ

แต่ถ้าหากเป็นช่าง เขาก็อาจจะต้องมีการคำนวณว่า กระป๋องนี้จะต้องทาให้ได้พื้นที่เท่านี้ จะต้องมีการประหยัด กระป๋องนึงต้องใช้ให้คุ้มค่าที่สุด จะมาทาซ้ำหลายๆ รอบนี่คงไม่ เผลอๆ เอาทินเนอร์ผสมเพื่อให้ปริมาณมันเพิ่มขึ้นอีก จะได้ทาได้พื้นที่เยอะๆ


พลอยลองมานั่งวางแผนการทำงานตัวเองดูแล้วนะ พลอยคิดว่าตัวเองควรที่จะมีความสมดุลกัน ระหว่างความเป็นเจ้าของบ้านกับความเป็นช่าง ถ้าสมมุติงานนี้พลอยไปจ้างช่างมาทำ พลอยก็คาดหวังในฐานะเป็นเจ้าของบ้าน ว่าทุกอย่างจะต้องออกมาได้ดั่งใจฉันต้องการ ต้องสมบูรณ์แบบ 100% แต่ช่างน่ะคงไม่สามารถเนรมิตให้ได้หรอก เพราะเขามาเห็นภาพในใจเราไม่ได้ และเราก็คงสื่อสารออกไปไม่เป็นเพราะเราพูดภาษาช่างอย่างเขาไม่รู้เรื่องน่ะ แล้วงานมันก็คงออกมาแบบครึ่งๆ กลางๆ นั่นแหละ

พลอยลองคิดดูถ้าเราเป็นช่างแบบทำเป็นอาชีพเลยอะนะ เราก็คงทำงานหวังเงิน มาทำงานตามเวลา ถึงเวลาก็มา ได้เวลาก็กลับ อาจจะไม่เอามานั่งคิดทบทวนเยอะๆ เพราะมันไม่ใช่บ้านเรานี่นา ก็ทำตามกำลังเงินที่เขาจ้าง ส่วนที่พลอยทำเองอยู่ตอนนี้ บ้านตัวเอง ค่าจ้างไม่ได้ เสียเงิน เสียแรง ฮ่าๆๆ เต็มที่กับชีวิตมากๆ แต่ทำไมถึงได้ทำล่ะ?

เพราะมีความรักและความมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงไงล่ะ

ต่อไปนี้พลอยก็คงปรับรูปแบบวิธีการทำ โดยมีใจแบบเจ้าของบ้าน คือมีความมุ่งมั่นและความปรารถนาที่จะเปลี่ยนแปลงและทำจริงๆ วางแผนและคิดให้รอบคอบทุกๆ ด้าน แล้วก็ใช้สมองแบบช่าง มองให้ออกว่าจะต้องทำอะไรก่อนหลัง ทำอะไรให้เหมาะ ถ้าทำไปแล้วไม่ใช่จะแก้งานยังไง ทำยังไงให้ประหยัดงบประมาณและประหยัดเวลา ประหยัดแรงด้วย แล้วก็ขยันค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวกับงานด้านการทำบ้านซ่อมแซมบ้านให้เยอะๆ แล้วก็ต้องใจกล้า กล้าลงมือทำด้วย



ใกล้ปีใหม่แล้ว... ต่อไปนี้ก็คงมีเรื่องมาให้อัพอีกเยอะแยะ เพราะใกล้ปีใหม่แต่ละทีพลอยก็จะมีเรื่องพิเศษๆ มาเยอะแยะ ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่



Next project... ต่อคิวรอ:

1. ทำห้องนอนใหม่ พลอยอยากได้ห้องนอนใหม่เป็นของขวัญวันเกิดที่จะถึงเดือนกุมภาพันธ์นี้ จะว่าไปนี่เหมือนเหลืออีกเดือนครึ่งเอง เพราะพลอยเกิดซะวันที่ 1 กุมภาเลย

2. ทำห้องครัว ครัวที่บ้านปิดใช้มานานละ มีพื้นพังด้วย ต้องค่อยๆ ซ่อม

อาจจะทำเป็น project คู่ขนานกันไป... จะไหวไหมเนี่ย แต่คือก็จะทำแน่ๆ แหละ

ทดเวลาบาดเจ็บ

ไม่ได้อัพบล็อกเรื่อง renovate บ้านมาสักระยะหนึ่งเพราะว่าป่วยเป็นไข้นิดหน่อยค่ะ สาเหตุมาจาก... ไปขัดผิวอบตัวที่สปาในห้องแอร์มาร่วม 4 ชั่วโมง ฮ่าๆๆๆ หวัดรับประทานซะเลย สมน้ำหน้าตัวเองดีไหม

พอป่วยๆ ก็ดีเหมือนกัน เวลาที่ตื่นมาแล้วเหมือนสมองโล่งๆ ทานข้าวบนเตียง ปกติพลอยไม่ค่อยป่วยเท่าไหร่น่ะ

ช่วงนี้ก็เลยพักผ่อนเยอะไม่ค่อยได้ทำอะไร นอกจากไปเข้าเรียน ซึ่งช่วงสัปดาห์นี้ดี๊ดี มียกเลิกบรรยายบ๊อยบ่อย ฮ่าฮ่าฮ่า

พยายามจะฟื้นตัวให้ทันภายในวันพฤหัสฯ นี้ เพราะคิดว่าชักจะป่วยนานเกินไปแล้ว เกือบ 4-5 วัน ทั้งทานยา ทั้งหาหมอ ไปฉีดยามาก็แล้ว ไม่หายอีกก็แย่แล้วแฮะเรา วันพฤหัสนี้ก็น่าจะได้เริ่มทาสีบ้านกันต่อ

สรุป ภารกิจที่เราตั้งใจไว้ว่า จะทาสีย้อมไม้บ้านด้านทิศตะวันออกให้เสร็จภายในวันอาทิตย์ ก็เลยไม่สำเร็จ เพราะเริ่มป่วยมาตั้งแต่วันศุกร์ ขอทดเวลาบาดเจ็บออกไปก่อนแล้วตั้งเป้าหมายกันใหม่ เอาเป็นภายในวันเสาร์ที่ 20 นี้ละกัน วันอาทิตย์ว่าจะไปลอยกระทง อยากทำกระทงเองด้วยแหละ ฮ่าๆๆ

Renovate House #1

บ้านที่พลอยอยู่เป็นบ้านไม้อายุ 30 กว่าปี (คิดว่าน่าจะแก่กว่านั้นแต่เอาระยะเวลาที่ครอบครัวพลอยอยู่มาก็แล้วกัน) ปีนี้ครบปีที่ 30 พอดี ประกอบกับตอนนี้พลอยเป็นผู้คุมอำนาจภายในบ้าน(วะฮะฮ่า.... หัวเราะแบบหนังจีนกำลังภายใน) จึงได้เริ่มซ่อมแซมปรับปรุงบ้านมาตั้งแต่ช่วงต้นปีนี้มาแล้ว

ทำเองไปเรื่อยๆ คนเดียว ให้คนอื่นทำกลัวไม่ได้ดั่งใจ ไม่อยากให้ใครเข้ามาด้วยแหละที่บ้านมีหมา คนเขาก็กลัวหมาเรา งานบางอย่างถึงแม้ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาทำก็ต้องทำให้ได้ อาศัยเรียนรู้เอาจากอินเตอร์เน็ทนี่แหละ แล้วก็เอามาประยุกต์ใช้กับงานของเรา

ขอบคุณที่โลกนี้มีอินเตอร์เน็ท เปิดโลกของพลอยให้กว้างไกล ได้แลกเปลี่ยนความรู้กับคนอื่นๆ พลอยก็อยากขอบคุณคนบนโลกอินเตอร์เน็ทนะที่มาแบ่งปันความรู้กัน


หลังจากพ้นช่วงเปียกปอนของฤดูฝน เข้าช่วงหน้าหนาวที่ปีนี้ดูจะหนาวจริงจัง พลอยว่าก็คงได้เวลาที่จะเริ่มทำงานซ่อมแซมปรับปรุงบ้านเพราะฝนหยุดแล้ว ตอนหน้าฝนต้องอดทนกับสภาพเละๆ ไปอย่างนั้นทำอะไรไม่ได้มันเปียกหมด หน้าหนาวไปจนถึงหน้าร้อนปีหน้าพลอยก็ต้องเร่งมือปรับปรุงบ้านให้ไปได้ไกลที่สุด เพราะถ้าวนไปถึงหน้าฝนอีกเมื่อไหร่ก็จะเข้าฤดูจำศีล ทำงานอะไรแบบนี้ไม่ได้เลย

ตอนเด็กกว่านี้ก็เคยคิดนะว่า บ้านไม้เก่าๆ โทรมๆ ทำไมไม่ทำเป็นบ้านปูนน๊า เพิ่งมาสำเหนียกเอาได้ตอนโตว่า ไม้นี่แหละเป็นของมีค่าราคาแพง แถมยังใช้งานตกแต่งดัดแปลงประยุกต์ได้มากมายก่ายกองกว่าเป็นไหนๆ ขอให้ทำให้ดีเอาใจใส่เถอะ งานไม้นี่แหละออกมาสวยแน่ๆ

และด้วยความที่เป็นผู้หญิง ก็ไม่เคยจะสนใจ ใส่ใจหรอก เรื่องงานแบบนี้ แต่พอเข้าตาจน ต้องทำทุกๆ อย่างในบ้านเองในฐานะหัวหน้าครอบครัว มันก็บังคับให้ต้องทำเป็นทุกอย่างนั่นแหละ ของอย่างนี้มันอยู่ที่ใจ เหมือนที่บอกไว้ในเอนทรี่ที่แล้ว

ตอนนี้ก็ยังคลำทางอยู่ ส่วนใหญ่แหล่งความรู้ก็มาจากอินเตอร์เน็ท พันทิปคือที่หลักในการหาข้อมูลตอนนี้ เข้าไปอ่านบ่อยแต่ไม่ค่อยโพส


เอาละงานแรกของต้นฤดูหนาวปี 2010 พลอยตัดสินใจว่าจะย้อมสีไม้ภายนอกตัวบ้านก่อน ก็เกือบพลาดแล้วตอนแรก จับแพะชนแกะ นึกว่าเอาโพลียูรีเทนตัวเคลือบแข็งไม้มาเคลือบได้ แต่ตอนไปซื้อพนักงานก็แนะนำว่าจริงๆ โพลียูรีเทนเอาไว้เคลือบพื้นไม้ในบ้านเพราะมันเป็นฟิล์มแข็ง โดนแดดโดนฝนบ่อยๆ ไม้ยืดหดตัวฟิล์มก็จะกระเทาะ เลยแนะนำมาเป็นสีย้อมไม้ให้แทน ซึ่งสีย้อมไม้เขาทำมาเพื่อให้ใช้กับงานภายนอกได้ด้วยอยู่แล้ว

พลอยใช้อันนี้ เป็นสีโปร่งใส 100% กึ่งด้าน พลอยว่าสีกึ่งด้านมันให้อารมณ์ classic ดีนะ


พลอยว่าสมัยนี้มันดีอย่างทุกอย่างมีครบครันไปหมดอยากจะทำอะไรก็ เครื่องไม้เครื่องมือแต่ละประเภทในการดูแลรักษาบ้าน พลอยนะตอนไปโฮมโปรครั้งแรกตื่นตาตื่นใจมากเหมือนตัวเองเป็นอลิซในดินแดนมหัศจรรย์ เพราะว่าที่บ้านพลอยอยู่กันตามอัตภาพมาตลอด ไม่เคยสนใจดูแลเอาใจใส่บ้านเลย (ซึ่งมันก็มีข้อดีนะคือเราไม่กระตือรือร้นขวนขวาย มันทำให้เราเก็บเงินอยู่ไม่สิ้นเปลืองกับอะไรๆ มากเกินไป) แต่มาถึงจุดๆ หนึ่งเราก็ต้องดูแลรักษามัน เพราะมันเก่าโทรมไปตามกาลเวลา บ้านเราเราก็อยากทำให้มันสะอาด ดูดี น่าอยู่ ตามสมควรแก่ฐานะปัจจุบัน

ก็เลือกฤกษ์งามในการเริ่มงานนี้เป็นวันอาทิตย์(ซึ่งก็คือวันที่อัพเอนทรี่นี้แหละ) อากาศอึมครึมท้องฟ้าดูหนักๆ ก้อนเมฆเป็นสีเทา ไม่หนาวแล้วก็ไม่ร้อนมากแต่ไม่ค่อยมีแดด

ก่อนที่เราจะทาสีย้อมไม้ เราก็ต้องเอากระดาษทรายขัดเพื่อเปิดผิวจริงของเนื้อไม้ก่อน(ใช่คำนี้หรือเปล่า? 5555) โดยเริ่มจากกระดาษทรายเบอร์หยาบไล่มาจนถึงเบอร์ละเอียดที่สุด แล้วถึงค่อยทาสีย้อมไม้

เรื่องกระดาษทรายนี่ตอนแรกพลอยก็ไปดูเครื่องขัดกระดาษทราย แอบตกใจราคานิดนึงเพราะคาดคะเนไว้ในใจว่าไม่น่าเกินพัน เอาจริงๆ ก็ 2,000-3,000 บาท ก็เลยยังไม่ซื้อ แต่หลังจากการนั่งขัดเองครึ่งแรกช่วงเช้า คุณพระ บ้านน้องพลอยบ้านไม้ทั้งบ้านนะคะ ถ้าต้องขัดมือแบบ manual นี่สงสัยมือได้หยาบกร้านตามกระดาษทรายแหงๆ เอาวะตัดสินใจ ลงทุนไปซื้อเครื่องขัดกระดาษทรายมาซะเลยดีกว่า เพราะยังไงๆ พลอยก็ได้ใช้มันคุ้มแน่ๆ ดูแล้วอะนะ

นี่เลยพระเอกของเรา เครื่องขัดกระดาษทราย

มันเร็วกว่าจริง โอเคเลย แต่ยังไงๆ มันก็ไม่สามารถทดแทนการขัดด้วยมือแบบ manual ได้ทั้งหมด สุดท้ายพลอยก็ต้องนั่งเอากระดาษทรายขัดด้วยมือตัวเองซ้ำอีกทีเพื่อเก็บรายละเอียดงานรอบสุดท้าย ถือว่านี่เป็นเครื่องทุ่นแรงและเวลาให้ 70% ก็แล้วกัน อ้อแล้วเครื่องนี้นะมันค่อนข้างจะเสียงดังเลยแหละเปิดใช้ทีก็เกรงใจบ้านข้างๆ ฮ่าๆๆๆ

วันแรกยังขัดไปไม่มาก เลือก area ใต้หน้าต่างห้องนอนตัวเองมาทดลองก่อน ว่าทำตามแผนที่วางไว้แล้วมันจะดีหรือไม่

ซ้ายมือคือขัดแล้ว ขวามือยัง

ก็ยังมีไม้บางแผ่นที่พลอยขัดไปยังไม่เนี้ยบ ยังเห็นร่องร่อยไม่เสมอกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้กลางวันหลังเที่ยงแล้วค่อยขัดต่อ

ไอ้ขาวๆ นี่ต้องขัดให้มันหายไปใช่มั้ย? ใครรู้บอกที พลอยขัดแล้วนะเอามือลูบดูมันก็เรียบอะ ขัดตั้งนานมันก็เป็นแบบนี้ หรือมันเป็นลายของไม้อย่างนั้นเอง? หรือว่าพลอยยังขัดไม่พอ? ใครรู้ช่วยตอบหน่อยนะคะ น่ารักที่สุดดดด

รื้อเก้าอี้เก่ามานั่งทำงานขัดไม้ พลอยว่าเดี๋ยวพลอยจับเก้าอี้ตัวนี้ modify ทาสีใหม่ดีกว่า ตอนแรกเกือบจะโละขายให้ซาเล้งไปแล้ว แต่เอาจริงมันก็ยังได้ใช้ประโยชน์อยู่(วันนี้แหละ)

ทำไปเรื่อยๆ พลอยว่าเรื่องการ renovate บ้านเป็นอะไรที่ต้องใจเย็นๆ บางอย่างก็ต้องรอจังหวะจะผลีผลามรีบร้อนก็ไม่ได้ เรื่องทาสีย้อมไม้พลอยขอทดลองทาผนังบ้านภายนอกด้านทิศตะวันออกก่อน ตั้งเป้าหมายให้ทำเสร็จภายใน 1 อาทิตย์ ก็มาดูกันว่าอาทิตย์หน้าพลอยจะได้เอาผลงานมาโชว์ในบล็อกหรือเปล่านะคะ ^_^

Wishing you all a gorgeous day!

Charis, xoxo

ข้อตกลงเกี่ยวกับบล็อกนี้

บล็อกนี้เป็นบล็อกส่วนตัวของพลอย อยากเขียนก็เขียน ไม่คิดอะไรมากแล้ว ทำๆ เลิกๆ มาหลายที มันก็มีช่วงที่ไม่รู้จะเขียนอะไรเหมือนกัน แต่ตอนนี้อยากเขียน

บางทีคาดหวังมากวางแผนมากมักจะทำไม่ค่อยได้ เป็นคนซะอย่างนี้

บล็อกนี้เป็นเรื่องราวในชีวิตของพลอยด้านที่พลอยอยากจะนำเสนอ และบทความที่(อาจจะ)เขียนในอนาคต คือต้องเขียนแน่ๆ เพราะเรียนวารสารศาสตร์มา ไม่เขียนอะไรเลยเดี๋ยวเสียของ

ตอนนี้ยังไม่รู้จะใช้บล็อกไหนก็ใช้ Blogger ไปก่อน

ขอความกรุณาอย่าคัดลอกเนื้อหาในบล็อกนี้ไปเผยแพร่ต่อไม่ว่าทางใดๆ ก็ตาม และขอความกรุณาอย่านำรูปภาพในบล็อกไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต

ความคิดเห็นที่ไม่สุภาพและกวนประสาทจะถูกลบโดยพลอยเอง รวมถึงพวก comment โฆษณาต่างๆ ทุกประเภท บล็อกนะไม่ใช่เสาไฟฟ้า จะได้มาแปะโฆษณาขายตรงอะไรนักหนา โดนมาเยอะแล้วใน facebook

เรื่องราวต่างๆ ในบล็อกนี้ก็คือเรื่องราวของตัวพลอยเอง ก็แค่อยากเรียบเรียงไว้เผื่อแชร์กับคนที่คิดอะไรเหมือนกันหรือให้คำแนะนำเราได้ ประมาณนั้น

ภาษาในบล็อก ถ้าเป็นพวกบันทึกเรื่องของตัวพลอยก็ขออนุญาตใช้ภาษาสบายๆ ไม่ขอยึดติดแบบแผนการเขียนอะไร อยากให้เข้ามาอ่านแล้วอารมณ์เหมือนเข้ามานั่งคุยกัน เอาเป็นว่าชีวิตจริงพลอยพูดยังไงในบล็อกพลอยก็พิมพ์อย่างนั้น อาจจะมีการเล่นคำสำบัดสำนวนเล็กน้อยเพื่อให้ได้อรรถรสเล็กๆ อิอิ

ส่วนบทความ อันนี้ก็ขอยึดตามหลักการเขียนที่เล่าเรียนวิชาวารสารศาสตร์มา เปิดบล็อกไว้เป็นสนามเล็กๆ ในการซ้อมเขียนด้วยแหละ

อ่านบล็อกนี้แล้วต้องเม้นมั้ย?? << แล้วแต่จิตศรัทธา ไม่ได้บังคับ แต่ถ้าถามเจ้าของบล็อกก็คงตอบตามจริงว่าอยากให้เม้น เพราะจะได้เหมือนมีคนเข้ามานั่งคุยแลกเปลี่ยนกัน อะไรก็ได้ขอแค่สร้างสรรค์และคิดบวก บางเรื่องได้คนในเน็ทที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาช่วยคิดให้ บางทีก็เข้าท่าดีเหมือนกัน

แต่ถึงไม่เม้นเจ้าของบล็อกก็ไม่กัดลิ้นฆ่าตัวตายหรอกจะบอกให้ เหอๆ

ไม่ได้สะสมเม้นไปแลกรางวัล popular vote


ชีวิตพลอยก็เป็นอย่างนี้ เป็นชีวิตผู้หญิงคนหนึ่ง ชั่วเจ็ดทีดีเจ็ดหน มีอะไรให้ระทึกอยู่เรื่อย แต่พลอยก็เชื่อว่าทุกๆ วันจะต้องมีเรื่องดีรออยู่ ขอแค่เราภาวนาเชื่อมั่นให้มันเป็นอย่างนั้น


พลอยมีความตั้งใจอย่างแรงกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของตัวเองให้ดีกว่านี้ ที่ผ่านมาเหมือนพลอยใช้ชีวิตไม่เป็น ก็เลยไม่สนุก จริงๆ ชีวิตมีกฎง่ายๆ คือ ใช้มันให้เต็มที่และทำให้มันมีความสุขทุกๆ วินาทีไงล่ะ

สำหรับคนอ่านที่ไม่เคยรู้จักพลอยมาก่อน พลอยก็ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ขอพูดไว้แต่เนิ่นๆ เลยว่าตราบใดที่ยังไม่เคยเจอตัวจริงพลอยอย่าเพิ่งตัดสินพลอยจากการได้อ่านบล็อกนี้เพียงอย่างเดียว เคยมั้ยบางทีเรารู้จักใครผ่านโลกอินเตอร์เน็ทแล้วก็ชอบจินตนาการเอาเองว่าเขาต้องเป็นคนอย่างนั้นๆๆ อย่างนี้ๆๆ ตัวจริงไม่ใช่อย่างนั้นก็มี อาจจะดีกว่าที่คิด หรือแย่กว่าที่คิด ก็เป็นไปได้


พูดง่ายๆ ก็คือไม่อยากให้คาดหวังว่าพลอยจะเป็นนางฟ้าผู้แสนดี หรือนางมารร้ายใจโฉด จากการได้อ่านตัวหนังสือที่พลอยถ่ายทอดผ่านบล็อกนี้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น อยากให้มาทำความรู้จักกันก่อน

เพราะพลอยคิดนะว่าตัวเองเนี่ยเป็นคนที่พิมพ์อะไรในเน็ทไปแล้วชอบโดนด่า บางเรื่องเราไม่คิดอะไรแต่คนอื่นคิดแทนซะงั้น หรือเราสื่อสารไม่กระจ่างก็ไม่รู้ แต่ส่วนมากเรื่องที่โดนด่าในเน็ท เพื่อนพลอยในชีวิตจริงกลับบอกว่า ไม่เห็นมีไรเลย แค่เนี้ยเองเหรอที่มีคนด่าแก อืม มุมมองมันต่างกันมั้ง

ถามว่าตอนนี้กลัวเขียนๆ ไปแล้วโดนด่ามั้ย? ไม่กลัวนะ เฉยๆ ใครๆ ก็โดนด่ากันทั้งนั้น แค่เวลาโดนด่าเรื่องไม่เป็นเรื่องแล้วมันงงๆ ว่าแบบ เออ ด่าชั้นเรื่องนี้เนี่ยนะ? So what.....


บล็อกนี้ ณ จุดนี้พลอยตั้งใจเขียนเรื่อง การซ่อมแซมปรับปรุงบ้าน ชีวิตวันๆ ของพลอย เรื่องที่ชอบ แล้วก็งานอื่นๆ ยังไม่แน่ใจจะเขียนงานอะไรดี แต่พลอยว่าการทำบล็อกจะทำให้ชีวิตของพลอยมีความสนุกมากขึ้น หวังเล็กๆ ว่าจะเจอคนที่ชอบหรือมี Lifestyle คล้ายๆ กับเรามาเป็นเพื่อนกันในอนาคต


พอละ จบ ข้อตกลงของบล็อกนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ยินดีต้อนรับทุกๆ คนเข้ามาสู่โลกของพลอย :)