อากาศหนาวมาเยือนกรุงเทพมหานครแล้ว ช่วงนี้อ่าน tweet หรือ status บน facebook ก็จะเจอ keyword สำคัญอย่างคำว่า "หนาว" ลอยขึ้นมาเต็มหน้า
จะว่าไปมนุษย์เรานี่ก็เอาใจยากเนอะ ตอนร้อนก็บ่นว่าร้อนจะตายอยู่แล้ว พอหนาวก็หนาวจะตายอีกแล้วอีก หน้าฝนก็บ่นว่าเปียกเฉอะแฉะ สรุปไม่มีฤดูไหนเลยที่มนุษย์จะพอใจกับมัน
แต่โดยส่วนตัว พลอยชอบฤดูร้อนนะ พลอยเป็นมนุษย์ที่ต้องอยู่ใต้แสงแดดและท่ามกลางสายลมน่ะ (แต่ก็คิดว่าหลังๆ นี่ฤดูร้อนมันก็ชักจะร้อนเกินไปบ้าง... แน่ะบ่นอีก)
เปิด entry นี้ด้วยการบ่นเรื่องสภาพดินฟ้าอากาศ แต่เรื่องที่จะอัพวันนี้ก็คือเรื่องของการ renovate บ้านต่อนั่นแหละ เหมือนจะวางมือไปพักหนึ่ง แต่ยังไม่เลิกนะจนกว่ามันจะสำเร็จน่ะ ที่พักไปก็เพราะมีเรื่องมากระทบใจให้ได้เหวี่ยงอยู่เป็นพักๆ พยายามจะนิ่งแล้วนะเนี่ยพลอย
จำได้ไหมภารกิจที่จะทาสีย้อมไม้ผนังบ้านข้างนอกด้านทิศตะวันออก ที่ตั้งกำหนดไว้... สรุปป่านนี้ยังไม่เสร็จเลย ฮ่าๆๆ ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่นะ แต่ช่วงที่ผ่านมาความกระตือรือร้นมันแผ่วไปบ้าง ชอบคิดอะไรฟุ้งซ่านเกินไป เลยไม่ได้ลงมือทำ แต่ที่ทำๆ ไปบ้างแล้วก็ทำให้เริ่มจับจุดได้หลายอย่าง
อย่างเช่น ทาสีย้อมไม้ไปแรกๆ ใหม่ๆ พลอยว่าสีมันดูเยิ้มๆ นะ แอบผิดหวังนิดนึง เพราะในใจคิดไว้ว่าทาแล้วมันต้องออกมากึ่งด้านเลยดิ แต่พอทิ้งไว้ประมาณหลายๆ วันมันก็เริ่มเข้าที่ เริ่มออกมาเป็นอย่างที่เราคิดในใจไว้
(ขออภัยไม่ได้ถ่ายรูปไว้เอนทรี่หน้าตอนทำเสร็จแล้วเลยละกันนะ)
อีกอย่างหนึ่ง ตาม title ของวันนี้คือ "คิดอย่างช่าง คิดอย่างเจ้าของบ้าน" เนี่ย คือพลอยมาคิดดูแล้วนะ ตอนที่เริ่มทำ project นี้ พลอยมาด้วยอารมณ์เจ้าของบ้านเต็มที่ คืออยากให้ทุกอย่างออกมาสมบูรณ์แบบ งบเท่าไหร่ไม่อั้น เนรมิตจากบ้านเก่าให้เป็นวังกันเลยทีเดียว แต่พอเริ่มทำไป คือเริ่มลงมือทำด้วยตัวเอง ได้สัมผัสงาน มาตรฐานความสมบูรณ์แบบเริ่มลดลง เอ๊ะเราลดตรงนั้นดีไหม อันนี้มากไปนะ อะไรอย่างนี้ ฮ่าๆๆ
อย่างสีย้อมไม้กระป๋องนึงเนี่ยตอนที่ไปซื้อพลอยก็ไม่ได้คิดว่า กระป๋องเท่าเนี้ยเราจะต้องทาให้ได้พื้นที่ประมาณเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะเป็นการลงมือทำเองครั้งแรกด้วยมั้งก็จะเป็นอารมณ์แบบ ซื้อมาลองทาดูก่อนซิ
แต่ถ้าหากเป็นช่าง เขาก็อาจจะต้องมีการคำนวณว่า กระป๋องนี้จะต้องทาให้ได้พื้นที่เท่านี้ จะต้องมีการประหยัด กระป๋องนึงต้องใช้ให้คุ้มค่าที่สุด จะมาทาซ้ำหลายๆ รอบนี่คงไม่ เผลอๆ เอาทินเนอร์ผสมเพื่อให้ปริมาณมันเพิ่มขึ้นอีก จะได้ทาได้พื้นที่เยอะๆ
พลอยลองมานั่งวางแผนการทำงานตัวเองดูแล้วนะ พลอยคิดว่าตัวเองควรที่จะมีความสมดุลกัน ระหว่างความเป็นเจ้าของบ้านกับความเป็นช่าง ถ้าสมมุติงานนี้พลอยไปจ้างช่างมาทำ พลอยก็คาดหวังในฐานะเป็นเจ้าของบ้าน ว่าทุกอย่างจะต้องออกมาได้ดั่งใจฉันต้องการ ต้องสมบูรณ์แบบ 100% แต่ช่างน่ะคงไม่สามารถเนรมิตให้ได้หรอก เพราะเขามาเห็นภาพในใจเราไม่ได้ และเราก็คงสื่อสารออกไปไม่เป็นเพราะเราพูดภาษาช่างอย่างเขาไม่รู้เรื่องน่ะ แล้วงานมันก็คงออกมาแบบครึ่งๆ กลางๆ นั่นแหละ
พลอยลองคิดดูถ้าเราเป็นช่างแบบทำเป็นอาชีพเลยอะนะ เราก็คงทำงานหวังเงิน มาทำงานตามเวลา ถึงเวลาก็มา ได้เวลาก็กลับ อาจจะไม่เอามานั่งคิดทบทวนเยอะๆ เพราะมันไม่ใช่บ้านเรานี่นา ก็ทำตามกำลังเงินที่เขาจ้าง ส่วนที่พลอยทำเองอยู่ตอนนี้ บ้านตัวเอง ค่าจ้างไม่ได้ เสียเงิน เสียแรง ฮ่าๆๆ เต็มที่กับชีวิตมากๆ แต่ทำไมถึงได้ทำล่ะ?
เพราะมีความรักและความมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงไงล่ะ
ต่อไปนี้พลอยก็คงปรับรูปแบบวิธีการทำ โดยมีใจแบบเจ้าของบ้าน คือมีความมุ่งมั่นและความปรารถนาที่จะเปลี่ยนแปลงและทำจริงๆ วางแผนและคิดให้รอบคอบทุกๆ ด้าน แล้วก็ใช้สมองแบบช่าง มองให้ออกว่าจะต้องทำอะไรก่อนหลัง ทำอะไรให้เหมาะ ถ้าทำไปแล้วไม่ใช่จะแก้งานยังไง ทำยังไงให้ประหยัดงบประมาณและประหยัดเวลา ประหยัดแรงด้วย แล้วก็ขยันค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวกับงานด้านการทำบ้านซ่อมแซมบ้านให้เยอะๆ แล้วก็ต้องใจกล้า กล้าลงมือทำด้วย
ใกล้ปีใหม่แล้ว... ต่อไปนี้ก็คงมีเรื่องมาให้อัพอีกเยอะแยะ เพราะใกล้ปีใหม่แต่ละทีพลอยก็จะมีเรื่องพิเศษๆ มาเยอะแยะ ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่
Next project... ต่อคิวรอ:
1. ทำห้องนอนใหม่ พลอยอยากได้ห้องนอนใหม่เป็นของขวัญวันเกิดที่จะถึงเดือนกุมภาพันธ์นี้ จะว่าไปนี่เหมือนเหลืออีกเดือนครึ่งเอง เพราะพลอยเกิดซะวันที่ 1 กุมภาเลย
2. ทำห้องครัว ครัวที่บ้านปิดใช้มานานละ มีพื้นพังด้วย ต้องค่อยๆ ซ่อม
อาจจะทำเป็น project คู่ขนานกันไป... จะไหวไหมเนี่ย แต่คือก็จะทำแน่ๆ แหละ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น